اِی پی پلاس را در پیام رسان های بله و روبیکا دنبال کنید
زمان مطالعه3 دقیقه
۵٪ تخفیف برای خرید اول
می پسنـدم0
اندازه متن12
شاید برای شما هم پیش آمده باشد که لباسی را در تن یک مانکن یا یک دوست ببینید و در نگاه اول عاشقش شوید، اما وقتی همان مدل را میپوشید، حس کنید یک جای کار میلنگد. راستش را بخواهید، من سالهاست در دل بازار پوشاک هستم و روزانه دهها مورد از این ناامیدیها را از نزدیک میبینم. مشکل اصلاً از اندام شما نیست؛ مشکل این است که ما هنوز یاد نگرفتهایم شلوار مناسب فرم بدن خودمان را پیدا کنیم. پارچهها و الگوهای دوخت بیرحم هستند و اگر سیلوئت یا همان سایهنمای لباس با خطوط طبیعی بدن شما همخوانی نداشته باشد، بهترین متریال دنیا هم روی تنتان زار میزند. در این یادداشت میخواهم تمام تجربههایم از اتاقپروها، کارگاههای دوخت و سرکلهزدن با پارچهها را برایتان روی دایره بریزم تا دیگر پولتان را بابت شلواری که فقط در کمد خاک میخورد، هدر ندهید.
خریدن شلوار از روی عادت یا صرفاً به خاطر زیبایی بصری پشت ویترین، یکی از بزرگترین اشتباهاتی است که اکثر ما مرتکب میشویم. پارچه شلوار قرار است دومین پوست شما باشد. وقتی فرم بدن خود را نشناسید، مدام با مشکلاتی مثل کشیدگی در ناحیه ران، گشادی بیش از حد در کمر یا فاقهای آزاردهنده درگیر خواهید شد. یک بار مشتری مستاصلی داشتم که ده مدل مختلف را امتحان کرد و در نهایت با کلافگی گفت هیچ شلواری به او نمیآید. وقتی متوجه شدم بالاتنهاش نسبت به پاهایش بلندتر است، فقط با تغییر ارتفاع فاق، تمام معادلات ذهنیاش را به هم ریختم.
صنعت مد مدام در حال چرخش است، اما یک سری الگوهای پایه وجود دارند که هرگز از بین نمیروند، فقط نامشان عوض میشود. بیایید بدون در نظر گرفتن تبلیغات زودگذر اینستاگرامی، ساختار واقعی شلوارهای موجود در بازار را بشکافیم.
اصلاً پیشنهاد نمیکنم در سال ۱۴۰۴ تمام تمرکزتان را روی این مدل بگذارید، اما واقعیت این است که هنوز هم مشتریان پروپاقرص خودش را دارد. شلوارهای اسکینی به دلیل استفاده از درصد بالای الیاف اسپاندکس (کشسان)، کاملاً به پا میچسبند. اگر در فصل سرما به سراغ این مدل آمدهاید، با بوتهای بلند ترکیب جذابی میسازد؛ اما برای روزهای گرم سال، چیزی جز عرقسوز شدن و مختل کردن جریان خون در ناحیه زانو برایتان به ارمغان نمیآورد. این بزرگترین ایراد شلوارهای جذب است که معمولاً فروشندهها به شما نمیگویند.
این دو مدل نجاتبخش کمد لباسهای امروزی هستند. شلوار مام استایل معمولاً از پارچههای دنیم بدون کش دوخته میشود، فاق بلندی دارد و در ناحیه ران و باسن آزاد است، اما به سمت مچ پا کمی جمع میشود. از طرف دیگر، مام فیت همین ساختار را دارد اما با پارچههای کمی کشسانتر تولید میشود و در قسمت ران به گشادی مام استایل نیست. حس زبری و ضخامت پارچه جین در یک مام استایل اصیل، دقیقاً همان چیزی است که استایل شما را از یک ظاهر روزمره و ساده، به یک تیپ کژوال و ساختاریافته ارتقا میدهد.
شلوار راسته شلواری است که عرض آن از ناحیه زانو تا دمپا کاملاً یکسان و بدون تغییر باقی میماند. دلیل اصلی محبوبیت این مدل، ایجاد خطای دید عمودی و بلندتر نشان دادن پاها است. این مدل، وفادارترین آیتم در میان لباسهای شماست. چه با پارچه کرپ مازراتی برای یک جلسه کاری و چه با پارچه جین برای یک دورهمی، همیشه جواب میدهد. وقتی در یک تولیدی پوشاک قدم میزنم، اولین چیزی که کیفیت کارشان را نشان میدهد، نحوه برش و ایستایی شلوار راسته است، چون هیچ ساسون اضافی برای پنهان کردن ایرادات دوخت وجود ندارد.
این مدلها مظهر راحتی مطلق هستند. پارچههای ریزشدار و عرض زیاد پاچهها باعث میشود وقتی راه میروید، جریان هوا را روی پوستتان احساس کنید. شلوارهای بگ از بالا تا پایین گشاد هستند، اما نیمبگها در قسمت باسن کمی فیتتر میایستند. هفته پیش در بازار پارچهفروشان تهران با یک طراح لباس قدیمی صحبت میکردم؛ او معتقد بود دامنشلواریها اگر با پارچههای سنگین مثل گاباردین دوخته شوند، فاجعه به بار میآورند. این مدلها نیازمند پارچههای سبک و لخت هستند.
این مدل همان حس نوستالژی دهههای گذشته است که دوباره به قدرت برگشته است. بوتکاتها تا روی زانو جذب هستند و از زانو به پایین گشاد میشوند. من همیشه به کسانی که پایینتنه درشتی دارند این مدل را پیشنهاد میدهم، چون گشادی پایین شلوار، تعادل بینظیری با عرض باسن ایجاد میکند و فرم کلی بدن را به شدت متناسب نشان میدهد.
فاق شلوار فاصله بین درز انشعاب پا تا لبهی بالایی کمر است. فاق بلند (بالای ناف) پاها را کشیدهتر نشان میدهد و شکم را جمع میکند. فاق متوسط (دقیقاً زیر ناف) استانداردترین حالت ممکن است و فاق کوتاه (روی استخوان لگن) که این روزها کمتر دیده میشود، بالاتنه را بلندتر به نمایش میگذارد. در زمان انتخاب، حواستان به «فاق کاذب» باشد؛ یعنی شلوارهایی که فاق بلندی دارند اما درز فاق در جای درستی قرار نگرفته و هنگام نشستن به شدت آزاردهنده میشوند.
حالا که ابزارهای کار را شناختیم، وقت آن است که فرمول اصلی را پیاده کنیم. هر بدنی معماری خاص خودش را دارد و ما باید با استفاده از برش پارچه، این معماری را به بهترین شکل به نمایش بگذاریم.
افرادی که فرم بدن سیب دارند، بیشترین وزنشان در ناحیه شکم و پهلو متمرکز است، اما پاهای نسبتاً لاغری دارند. برای این اندام، شلوارهایی با فاق متوسط به بالا و رنگهای تیره بهترین انتخاب است. شلوارهای راسته یا بوتکات با کمربندهای پهن میتوانند تمرکز بصری را از روی شکم بردارند. پیدا کردن شلوار براساس فرم بدن برای اندام سیب، نیازمند دوری کردن از شلوارهایی است که در ناحیه کمر پیلی یا چینهای اضافه دارند، چون این جزئیات فقط حجم بالاتنه را بیشتر نشان میدهند.
در اندام گلابی، عرض باسن و رانها به طور قابل توجهی از شانهها بیشتر است. اگر این فرم بدن را دارید، شلوارهای بوتکات و نیمبگ دوستان صمیمی شما هستند. یکی از بزرگترین اشتباهاتی که میبینم، انتخاب شلوارهایی با جیبهای بزرگ و برجسته در پشت یا کنارههای ران است. این جیبها دقیقاً روی پهنترین قسمت بدن شما قرار میگیرند و حجم را دو برابر میکنند. به دنبال مدلهایی باشید که در قسمت لگن کاملاً ساده و بدون تزئینات اضافی دوخته شدهاند.
اندام ساعت شنی یعنی شانهها و باسن در یک امتداد هستند و کمر به شدت باریک است. شاید فکر کنید کار این افراد راحت است، اما چالش آنها پیدا کردن شلواری است که در باسن اندازه باشد و در کمر گشاد نایستد. شلوارهای فاق بلند، مام فیت و حتی اسکینیها برای این افراد عالی کار میکنند. پیدا کردن شلوار مناسب هر اندام زنانه سختیهای خودش را دارد، اما برای ساعتشنیها، شلوارهایی با پارچههای کشسان که به خوبی فرم کمر را به خود میگیرند، نجاتبخش است. اگر شلوار در قسمت کمر پف بایستد، کل زیبایی این اندام از بین میرود.
اندام مستطیلی یعنی تفاوت چندانی بین عرض شانه، کمر و باسن وجود ندارد و بدن خطوطی مستقیم دارد. وظیفه شلوار در اینجا، خلق توهم انحنا است. شلوارهای مام استایل، مدلهای پیلیدار در ناحیه لگن و شلوارهایی با جیبهای پاکتی بزرگ، حجم جذابی به پایینتنه میدهند. همین چند وقت پیش که مشغول بررسی کیفیت دوخت در تولیدی پوشاک زنانه ای پی پلاس بودم، یک مدل شلوار سندبادی دیدم که دقیقاً برای اندامهای مستطیلی طراحی شده بود؛ با ایجاد پف در ناحیه ساق و جمع شدن در مچ، فرم بدن را به طور کامل از حالت خطی خارج میکرد.
مثلث وارونه به اندامی میگویند که شانههایی پهن و لگنی باریک دارد. اینجا باید برعکس اندام گلابی عمل کنیم. ما به شلوارهایی نیاز داریم که در قسمت پایینتنه حجم بصری ایجاد کنند. شلوارهای بگ، کارگو (جیبدار) و شلوارهای رنگ روشن و طرحدار بهترین گزینهها هستند. برای فرم مثلث معمولی (شبیه گلابی اما با شیب کمتر)، شلوارهای راسته با رنگهای خنثی و تیره تعادل بهتری برقرار میکنند.
این فرم بدن شباهت زیادی به اندام سیب دارد، با این تفاوت که در قسمت میانی بدن (کمر و شکم) حالت گردتری دیده میشود. هدف اصلی در اینجا، ایجاد خطوط عمودی برای بلندتر نشان دادن کل بدن است. شلوارهای راسته با خط اتوی تیز و مشخص، یک ترفند فوقالعاده است. انتخاب شلوار براساس شکل بدن در این حالت ایجاب میکند که از شلوارهای خیلی تنگ که تضاد شدیدی بین پاهای لاغر و بالاتنه درشت ایجاد میکنند، به شدت پرهیز کنید.
فرم بدن به تنهایی کافی نیست؛ قد و تناسب کلی وزن نیز نقش تعیینکننده و گاهی مخربی در نشستن لباس روی تن دارند.
اگر قد بلندی ندارید، فاق بلند سلاح پنهان شماست. شلوارهای فاق بلندی که لبهی آنها دقیقاً روی کفش شما قرار میگیرد (مثل یک شلوار راسته بلند)، طول پاهای شما را به شکل عجیبی افزایش میدهند. انتخاب شلوار دخترانه براساس فرم بدن برای افراد ریزنقش یک قانون طلایی دارد: از شلوارهای کراپ (برشخورده و کوتاه بالای مچ) دوری کنید. این مدلها پا را به دو قسمت تقسیم کرده و شما را کوتاهتر از چیزی که هستید نشان میدهند.
قدبلندها ظاهراً آزادی عمل بیشتری دارند، اما کابوس آنها پیدا کردن شلواری است که قدش اندازه باشد و اصطلاحاً «آبرفته» به نظر نرسد. شلوارهای بگ و وایدلگ (Wide leg) برای این افراد شاهکار میکنند. البته استثنا هم داریم… راستش نه، استثنایی وجود ندارد، شلوارهای خیلی جذب و کوتاه معمولاً این افراد را شبیه به کسانی نشان میدهد که لباس سایز کوچکتر از خودشان را پوشیدهاند، مگر اینکه با یک بوت بلند استایل شود.
اضافه وزن به هیچ وجه نباید به معنای پوشیدن لباسهای بیفرم و گشاد باشد. شلوارهایی با پارچههای دارای ساختار محکم (مثل کتانهای ضخیم یا کرپهای سنگین) که بدن را جمع میکنند، بسیار بهتر از پارچههای نازک و شل عمل میکنند. انتخاب شلوار زنانه براساس فرم بدن برای سایزهای بزرگ نیازمند دقت به جزئیاتی مثل عرض کش کمر است. توی بازار همکارانی که در زمینه خرید عمده شلوار زنانه فعالیت میکنند همیشه به دنبال مدلهایی هستند که کمرهای پهن و گندار دارند، چون این مدلها فرم پهلوها را به بهترین شکل اصلاح میکنند.
حتی اگر تمام اصول بالا را رعایت کنید، چند اشتباه کوچک میتواند زحماتتان را به باد بدهد. اولین مورد، انتخاب لباس زیر نامناسب است. خط لباس زیر نباید به هیچ وجه از روی شلوار مشخص باشد. دومین اشتباه رایج، بیتوجهی به محل قرارگیری زیپ و دکمههاست. اگر شکم برجستهای دارید، شلوارهایی که زیپ آنها در پهلو قرار دارد به مراتب بهتر از زیپهای جلویی هستند که یک برآمدگی اضافی روی شکم ایجاد میکنند.
اشتباه حیاتی بعدی، بیتوجهی به فضای آزاد دور کمر است. من برای خودم یک قانون شخصی دارم که اسمش را گذاشتهام «قانون دو انگشت». اگر شلواری را پوشیدید و نتوانستید دو انگشت اشاره و میانی را به راحتی در فضای بین کمر شلوار و شکمتان جا بدهید، آن شلوار مال شما نیست، حتی اگر ترند روز باشد. پیدا کردن شلوار مناسب فرم بدن فقط به زیبایی ختم نمیشود؛ بحث سلامت جریان خون، راحتی در نشست و برخاست و البته اعتمادبهنفس شما در طول روز است. و در نهایت، نادیده گرفتن طول شلوار هنگام پرو با کفش؛ شلوار دمپا گشادی که روی زمین کشیده میشود، نه تنها زیبا نیست، بلکه شما را نامرتب جلوه میدهد.
همیشه از کلماتی مثل جمعبندی یا سخن آخر در مقالات بیزار بودهام. مد و لباس یک علم ثابت نیست که بتوان آن را در یک پاراگراف بستهبندی کرد و روی آن برچسب پایان زد. لباس پوشیدن یک تجربه کاملاً حسی و فردی است. من در این نوشته تمام قوانین خطکشیشدهی کارگاههای خیاطی و اصول تناسب اندام را برایتان شکافتم. گفتم که مام استایلها برای چه کسانی معجزه میکنند و اسکینیها کجا به بدن آسیب میزنند. اما راستش را بخواهید، مهمترین قانون، قانونی است که خودتان در آینه کشف میکنید. وقتی شلواری را میپوشید، قبل از اینکه به حرف فروشنده یا مقالههای اینترنتی فکر کنید، به حس خودتان روی آن پارچه دقت کنید. آیا میتوانید با این شلوار یک روز کامل زندگی کنید؟ آیا وقتی در آن راه میروید، احساس قدرت میکنید یا مدام درگیر بالا کشیدن کمر و مرتب کردن فاق آن هستید؟
شلوارهای فاق بلندی که از پارچههای محکم و بدون کش (مثل جین ضخیم یا کرپ باربی) دوخته شدهاند، بهترین انتخاب هستند. این پارچهها مانند یک گن طبیعی عمل کرده و به دلیل داشتن فاق بلند، از ایجاد خط برش در وسط شکم جلوگیری میکنند.
بله، شلوار راسته یکی از ایمنترین انتخابها برای افراد پلاسسایز است. چون این مدل از زانو تا مچ پا یکتکه و همعرض است، خطای دید عمودی ایجاد کرده و فرم پاها را بسیار متناسب و کشیدهتر نشان میدهد.
اگر هنگام نشستن روی صندلی، کمر شلوار در قسمت پشت به سمت پایین کشیده شد (فاصله افتاد) یا در قسمت جلو احساس فشار و کشیدگی غیرطبیعی کردید، فاق آن شلوار برای الگوی بدنی شما کوتاه یا نامناسب برش خورده است.
